Wraz z tysiącem innych statków wyp3yne3aś w niewiadomym Ci kierunku,
Wiatr pchną twe marzenia w wielki ?agiel zapomnienia,
By3aś ciągle zagubiona w rozpedzonym szarym świecie,
Teraz p3yniesz swoim statkiem oszukując czas i ?ycie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubiąc ?ycie. Aaaaaaaaa.....
I posy3asz ciche prośby na niewinnych p3atkach ró?y,
no i czekasz na odpowied1, która nigdy nie nadchodzi,
wiec porzucasz swe marzenia tak jak zbedny ?ycia balast,
P3ynąc dalej swoim statkiem oszukując czas i ?ycie,
I oddalasz sie powoli w zapomnieniu gubiąc ?ycie.
|